Ostatni cesarz Meksyku

Drugorzędny Habsburg na nieistniejącym tronie po drugiej stronie globu, czyli opowieść o latynoamerykańskich fantazjach i Europie u szczytu kolonialnych ambicji.

Powstałe w 1821 roku państwo meksykańskie od zarania było targane problemami wewnętrznymi, a wkrótce stanęło w obliczu zagrożenia ze strony Stanów Zjednoczonych i Francji. Na początku lat sześćdziesiątych XIX wieku Francuzi zaatakowali kraj, by obalić republikański rząd i ustanowić cesarstwo. Tron – rzekomo w imieniu milionów Meksykanów – zaproponowali arcyksięciu Maksymilianowi, młodszemu bratu cesarza Austro-Węgier Franciszka Józefa I. Gdy Habsburg przybył do Meksyku w 1864 roku, okazało się, że jego władza ma się opierać przede wszystkim na francuskich bagnetach, kiedy zaś tych zabrakło, Maksymilian stanął przed plutonem egzekucyjnym.

Edward Shawcross kreśli losy habsburskiego arcyksięcia, który – karmiony mrzonkami i złudzeniami na temat własnej wielkości – padł ofiarą politycznych intryg, a ostatecznie został oskarżony o podniesienie ręki na niepodległość Meksyku i ludobójstwo.